موارد استفاده از عوامل خنک کننده
طبیعیعوامل خنک کنندهاز جمله منتول، منتون، متیل استات و روغن نعناع برای ایجاد حس خنکی و طراوت و در عین حال ارائه رایحه نعناع استفاده می شود. آنها به طور گسترده در محصولات روزانه مانند ژل دوش و شامپو استفاده می شوند. با توجه به اثر تحریک کنندگی این عوامل خنک کننده بر روی چشم و بینی و نیاز به استفاده از دوزهای بیشتر، استفاده از آنها در طعم های غذایی محدود شده است. کاربرد آنها در غذا عمدتاً به آدامس و نعناع محدود می شود. فقط در چنین محصولاتی توسط "اثر غیر خنک کننده" مرتبط با عوامل خنک کننده به طور کلی قابل قبول است.
به منظور اعمال عوامل خنک کننده در سایر مناطق محصول و تولید آدامس و انواع دیگر محصولات با طعمی غیر از نعناع، توسعه عوامل خنک کننده جدید ضروری است و به یک کار بسیار چالش برانگیز تبدیل شده است. از دهه 1970، محصولات مصنوعی مختلف با احساس خنک کننده توسعه یافته و به طور گسترده در صنعت طعم دهنده های خوراکی استفاده می شود. به دنبال کار پیشگام واتسون و همکارانش در Wilkinson Sword در زمینه عوامل خنک کننده مصنوعی، تحقیقات در این زمینه توجه روزافزونی را به خود جلب کرده است. در مقایسه با منتول، این عوامل خنک کننده در صورت استفاده در دوزهای بالا، احساس خنکی قوی را بدون احساس سوزش منتول ایجاد می کنند. علاوه بر این، از آنجایی که این خنک کننده ها تقریباً تلخی و عطر نعناع ندارند، می توان از آنها در فرمولاسیون طعم های غذایی با طعم غیر نعناع استفاده کرد. این عوامل خنک کننده همچنین هنگام استفاده با منتول اثر هم افزایی دارند و حس بسیار متمایزی ایجاد می کنند.

گیرنده های خنک پوست در قاعده اپیدرم، {0}}.1 تا 0.2 میلی متر زیر سطح پوست قرار دارند و قطری در حدود 1 میلی متر دارند. هنگامی که دما به حدود 32 درجه کاهش می یابد، گیرنده سرما شروع به انتشار سیگنال می کند. هرچه دما کمتر باشد سیگنال قوی تر است. وقتی دما به زیر 13 درجه میرسد، درد احساس میشود، اما درد از طریق گیرندههای مختلف احساس میشود. دهان ممکن است به دلیل نفوذ راحت تر نسبت به پوست خارجی نسبت به احساس سرما حساس تر باشد. تصور می شود که احساس خنک شدن تولید شده توسط منتول ناشی از کاهش رسانایی Ca{7}} است.
اثر هم افزایی دمای محیط و مولکول ها تأثیر قابل توجهی بر احساس خنک شدن دارد. به عنوان مثال، دمای پایین می تواند احساس خنک شدن منتول را افزایش دهد، در حالی که دمای بالا می تواند برعکس عمل کند. علاوه بر این، احساس خنک شدن نیز با حساسیت فرد مرتبط است. با در نظر گرفتن منتول به عنوان مثال، تغییر آستانه خوراکی 0.02~10 ug است و بیشتر افراد به گروه نسبتا حساس تعلق دارند.
خنک کننده ها معمولاً در اسانس ها و پایه های خوراکی محلول هستند و معمولاً قبل از استفاده در محصول نهایی به خوبی مخلوط می شوند. مقدار عامل خنک کننده استفاده شده به محصولی که استفاده می شود بستگی دارد و اغلب بسیار متفاوت است. در بین طعم دهنده های غذا، آدامس و خمیردندان بیشترین میزان مصرف را دارند و پس از آن آب نبات ها و قرص های گلو و سایر نوشابه ها و محصولات با محتوای آب بالا مصرف کمتری دارند. علاوه بر این، این عوامل خنک کننده در سیستم های قطبی، مانند نوشیدنی ها نسبت به آدامس، بهترین عملکرد را دارند. بنابراین، در برخی از محصولاتی که استفاده از عوامل خنک کننده دشوار است، معمولاً برای غلبه بر چربی دوستی ماتریکس، از مواد خنک کننده به صورت پوشش های قندی استفاده می شود.
ویژگی های ساختاری مولکولی عوامل خنک کننده
مولکولهای عامل خنککننده معمولاً دارای گروههایی هستند که میتوانند پیوندهای هیدروژنی، یک اسکلت زنجیره کربنی فشرده و یک مقدار تعادل آبدوست-لیپوفیلیک مناسب ایجاد کنند. جرم مولکولی نسبی معمولاً بین 150 تا 350 است. ویژگی مشترک عوامل خنک کننده شیمیایی این است که احتمالاً خستگی خنک کننده ایجاد نمی کنند. تا زمانی که آنها با گیرنده های دهان یا پوست تماس داشته باشند، همیشه احساس خنکی ایجاد می کنند. به دلایلی، خنککنندههای آمیدی معمولاً به استثنای منتول، سریعتر از عوامل بدون نیتروژن احساس خنکی ایجاد میکنند.

رابطه بین ساختار مولکولی و فعالیت عوامل خنک کننده تا کنون خیلی واضح نیست. همانطور که قبلا ذکر شد، مولکول های عامل خنک کننده اغلب دارای برخی از ویژگی های مشترک هستند. این ویژگی ها را می توان برای هدایت طراحی مولکول های عامل خنک کننده استفاده کرد، اما این ویژگی ها نمی توانند تمام ترکیبات دارای فعالیت خنک کننده را پوشش دهند. از آنجایی که چربی دوستی و تشکیل پیوندهای هیدروژنی عناصر اساسی برای ایجاد حس خنک کننده هستند، اکثر مولکول های عامل خنک کننده مصنوعی دارای چنین گروه های عاملی هستند. خنک کننده ها را بر اساس ساختار مولکولی می توان به سه دسته تقسیم کرد: منتول و مشتقات آن، آمیدها و دسته های دیگر.
منتول و مشتقات آن
برای خنککنندههایی که مستقیماً از منتول به دست میآیند، احساس خنککنندهای که توسط مشتقات ال-منتول ایجاد میشود، به طور قابلتوجهی قویتر از مشتقات d-منتول است. منتول در لیست EFFA از مواد طعمدهنده مجاز در اروپا قرار دارد و عدد FEMA آن 2665 است. منتول به طور طبیعی در نعناع فلفلی یافت میشود و روغن نعناع آسیایی تقطیر شده با بخار معمولاً حاوی 75٪ ال-منتول است، در حالی که این مقدار در نعناع معمولی فقط 50٪ است. روغن نعناع آسیایی مقرون به صرفه ترین و قابل اطمینان ترین منبع نعناع طبیعی است (از طریق انواع دیگر نعناع نیز می توان آن را به دست آورد). قیمت منتول طبیعی اغلب در نوسان است، در حالی که منتول مصنوعی نسبتاً پایدار است، اما به طور کلی منتول طبیعی ارزان تر است.
منتول پرمصرف ترین عامل خنک کننده سنتی است. از آنجایی که منتول می تواند با دوز کمتر از 1 درصد احساس خنکی روی پوست ایجاد کند، به ویژه در عطرهای روزانه استفاده می شود. اثر منتول به غلظت مربوط است. در غلظتهای پایین، میتواند احساس خنکی ایجاد کند، در حالی که در غلظتهای بالاتر از ۲ تا ۵ درصد، بیحسی و تحریک موضعی خواهد داشت. متفاوت از کاربرد طعمهای غذایی، کاستیهای منتول از نظر بو و طعم اغلب در طعمهای روزانه به راحتی قابل تشخیص نیست. بنابراین، منتول یک خنک کننده بسیار ارزشمند برای استفاده روزانه است، اما منتول در غلظت های بالا استفاده می شود. اثر تحریک کننده، به ویژه برای چشم ها، هنوز بسیار آشکار است.
آستانه خنک کننده منتول در حفره دهان تقریباً 0.3 میکروگرم است و فعالیت خنک کنندگی ال-منتول 45 برابر قوی تر از دی-منتول است. منتول به دلیل ماهیت نسبتا فرار، اثر محرک قوی و بوی ذاتی، کاربرد آن را به عنوان یک عامل خنک کننده در غذا محدود کرده است. با این حال، منتول هنوز در محصولاتی که طعم نعناع قابل قبول است، مانند آدامس، خوشبوکنندههای تنفس و محصولات بهداشت دهان و دندان، ارزش استفاده بالایی دارد. در این کاربردها، منتول اغلب با سایر عوامل خنک کننده بی بو و ماندگارتر، مانند مونومنتول گلوتارات، که احساس خنکی تندتری ایجاد می کند، استفاده می شود.
(1) ایزومرهای منتول و عوامل خنک کننده با ساختارهای مرتبط
d-(+)-نئومنتول اپیمر ال-منتول در موقعیت هیدروکسیل است. در فهرست EFFA مواد طعم دهنده غذا مجاز به استفاده در اروپا، شماره FEMA 2666 است.
(±) - منتون، در لیست EFFA مواد طعم دهنده مجاز در اروپا، شماره FEMA 2667 است.
(1)-Isopulegol (Coolant P), in the EFFA list of food flavoring ingredients allowed to be used in Europe, the FEMA number is 2962. Isopulegol usually produces a cooling sensation, has a minty and grassy aroma, and is a little bitter. However, Takasago Company found that high-purity (1)-isopulementol (>99.7٪ بی بو است و می توان از آن در طعم لیمو استفاده کرد. حس طراوت و خنکی ایجاد می کند. (1)-Isopulegol با نام تجاری "Coolant P" توسط شرکت Takasago فروخته می شود.
(2) مشتقات منتول
منتیل استات در لیست EFFA از مواد طعم دهنده مجاز در اروپا قرار دارد و شماره FEMA آن 2668 است. این ترکیب گهگاه به عنوان یک عامل خنک کننده استفاده می شود. موارد استفاده گزارش شده در ادبیات شامل استفاده در خوشبو کننده های نفس، خمیردندان یا سایر ترکیبات مانند مونومنتیل سوکسینات است.

منتیل لاکتات(Frescolat ML)، در فهرست EFFA از مواد طعمدهنده مجاز در اروپا، دارای شماره FEMA 3748 است. این ترکیب با وجود عطر ضعیف نعناع و طعم خاکی، توسط FEMA به عنوان یک طعمدهنده طبقهبندی شده است. این یک احساس خنکی طولانی مدت در دهان ایجاد می کند و با نام تجاری Frescolat ML توسط Haarmann & Reimer به فروش می رسد.
منتیل گلیکول کربنات (Frescolat MGC) و منتیل پروپیلن گلیکول کربنات (Frescolat نوع MPC)، هر دو ترکیب در لیست EFFA از مواد طعم دهنده غذا مجاز به استفاده در اروپا هستند، با شماره FEMA به ترتیب 3805 و 3806. در فهرست EFFA مواد طعمدهنده مواد غذایی مجاز برای استفاده در اروپا، تعداد CAS مشتقات اتیلن گلیکول 156679-39-9 است، و شماره CAS در پیکربندی مطلق به شکل l است 156324-78-6. مشتق پروپیلن گلیکول در GRAS مخلوطی از کربنات پروپیلن گلیکول 1- و 2-است. این ترکیبات در گزارشهای ثبت اختراع ظاهر میشوند و گفته میشود که احساس خنکی روی پوست و مخاط دهان ایجاد میکنند اما بیبو هستند.
منتیل 1،2-پروپانتریول (FrescolatMGA)، این ترکیب در فهرست EFFA مواد طعمدهنده غذا مجاز به استفاده در اروپا است و شمارههای FEMA آن به ترتیب 3807 و 3808 است. منتون 1،2-گلیسرول به عنوان Frescolat MGA در Haarmann & Reimer (اکنون Symrise) عرضه می شود. تعداد زیادی از متون کاربرد آن را در فرمولاسیون طعم غذا گزارش کرده اند و در بیشتر موارد در ترکیب با سایر عوامل خنک کننده استفاده می شود.
سوکسینات مونو ال منتول در لیست EFFA مواد طعم دهنده مجاز در اروپا قرار دارد و شماره FEMA آن 3810 است. اگرچه سوکسینات مونو ال منتول یک ترکیب شناخته شده برای بیش از 100 سال است، اما هنوز هم یکی از بهترین ترکیبات مصنوعی است. عوامل خنک کننده در حال حاضر در بازار British American Tobacco برای اولین بار در سال 1962 سنتز و کاربرد خود را در تنباکو گزارش کرد و در سال 1965 استفاده از آن را به عنوان یک ماده طعم دهنده در سیگارهای منتول برای آزاد کردن منتول گزارش کرد. سنتز این ترکیب معمولاً نسبتاً ساده است و می توان آن را با واکنش منتول با انیدرید سوکسینیک در یک محلول با فشار بالا یا کاتالیز شده با قلیایی به دست آورد. این ترکیب بی بو است، می تواند احساس خنکی خوبی ایجاد کند، نسبتاً ماندگار است و نسبتاً ارزان است.
Mono-l-(mono)-mentol glutarate (Cooler 2)، IFF این ترکیب (FEMA 4006) را به عنوان آنالوگ سوکسینات مونومنتول تحت نام تجاری Cooler 2 می فروشد. خواص حسی آن شبیه به سوکسینات است. در همان غلظت (25 میلی گرم در لیتر، در آب)، احساس خنک شدن حدود 40 ثانیه کندتر، اما بسیار طولانی است. این ممکن است عامل خنک کننده خوراکی با ماندگاری طولانی ترین احساس خنک کننده در بازار باشد. اگرچه این ترکیب برای مدت طولانی شناخته شده است، اما به تازگی استفاده از آن در طعم های غذایی آغاز شده است. در میان همین نوع مولکولهای عامل خنککننده، استر گلوتارات مونو-ال-(مونو) منتول نیز دارای خواص بسیار منحصربهفردی است و از آنجایی که این ترکیب به طور طبیعی یکسان است، در بازارهای سنتی اروپا دارای مزایای بازار قابل توجهی است. سایر عوامل خنک کننده طبیعی معادل شامل منتول، منتیل استات و منتون هستند، اما این عوامل خنک کننده نسبتاً کوتاه مدت هستند و اغلب طعم ناخواسته ای دارند. اولین سنتز این ترکیب در سال 1928 بود. این ترکیب از الکلیزاسیون دیمنتول استر به دست آمد. مشابه استر سوکسینات، می توان آن را نیز به راحتی از انیدرید اسید مربوطه تهیه کرد.
3-(l-menthyl)propyl-1،2-diol (TK-10، Cooling agent 10)، این ترکیب در فهرست EFFA مواد طعمدهنده مواد غذایی مجاز است. در اروپا استفاده می شود، شماره FEMA 3784 است، در شرکت تاکاساگو نام محصول TK-10 است. مانند سایر عوامل خنک کننده مشتق از منتول، دیول مشتق از منتول L-form 3-(l-menthol)propyl-1،2-دیول بهترین احساس خنکی را دارد. گزارش های ثبت اختراع وجود دارد که نشان می دهد مشتقات 1-استیل-2-جایگزین-3-ال-منتنیل پروپان، ایزومرهای ال-منتنیل{20}}S و 1-استیل{22 }}مشتقات جایگزین (Hor Ac) ممکن است اثر خنک کنندگی بالاتری دارد، اما اینها هنوز تجاری نشده اند. TK{23}} یک عامل خنک کننده با احساس خنک کننده قوی است و مقدار آستانه در حفره دهان حدود 1 میلی گرم در لیتر است. بر اساس گزارشها، اگرچه بیشتر مردم این ترکیب را بیبو میدانند، اما برخی هنوز آن را دارای برخی خواص بویایی منتول، برخی تحریککننده و طعم تلخ میدانند. در غلظت بالاتر از 50 میلی گرم در لیتر، احساس خنکی طولانی مدت است، اما طعم منتول مانند را می توان به وضوح احساس کرد. گزارش های ادبی زیادی در مورد کاربرد آن در غذاها و طعم های روزانه وجود دارد. از آنجایی که این ترکیب دارای حس خنکی قوی و طعم نسبتاً قوی است، بیشتر در طعم های روزانه استفاده می شود.
3-(l-menthyl)propyl-1،2-diol دارای دو مشتق با اعداد FEMA است، یکی 3-(l-menthyl)-2-methylpropyl{{ 7}}،2-diol، شماره FEMA 3849 است، اما بازار بسیار کوچک است. دیگری وانیلین 3-(l-menthyl)propyl-1،2-دیول، شماره FEMA 3904 است، گزارشهای ثبت اختراع وجود دارد که میتوان از آن در فرمولاسیون طعم غذا استفاده کرد.
آمیدها
همانطور که قبلا ذکر شد، عوامل خنک کننده آمیدی می توانند به سرعت احساس خنک کنندگی ایجاد می کنند و برخی از آنها احساس خنکی بسیار طولانی دارند. در زیر بهترین عامل خنک کننده آمید موجود در بازار است. در میان این عوامل خنک کننده آمیدی، رایج ترین آنها در بازار N-ethyl-p-menthyl{4}}آمید است.WS-3). و 2-ایزوپروپیل-N،2،3-تری متیل بوتانامید (WS-23) (WS{0}} و WS-23 علائم تجاری ثبت شده شرکت Warner-Lambert هستند).

N-ethyl-p-mentyl{3}}Amide (WS-3)، این ترکیب در لیست EFFA مواد طعم دهنده غذا مجاز به استفاده در اروپا است و شماره FEMA آن 3455 است. WS{{ 6}} ممکن است مهمترین عامل خنککننده خوراکی باشد، با آستانه خنککننده حدود 0.2 میلیگرم در لیتر. این ترکیب اساساً بی بو است و فقط عطر نعناع ضعیفی دارد. در مقایسه با منتول، می تواند به سرعت و برای مدت طولانی تری احساس خنکی ایجاد کند. این ترکیب یکی از اولین عوامل خنک کننده بود که توسط Wilkinson Sword در کار تحقیقاتی پیشگام خود در زمینه عوامل خنک کننده کشف شد. پس از آن، بسیاری از اختراعات، کاربرد آن را در زمینه های مختلف گزارش کردند. شرکت Warner-Lambert اخیراً کاربرد خود را در فرمولاسیون طعم غذا گزارش کرده است.
Givaudan و Millennium Chemicals اکنون این ترکیب را می فروشند. اگرچه ساختار سه بعدی نشان داده نشده است، فرم l باید قوی ترین اثر خنک کننده را داشته باشد. مسیر سنتز معمولاً شامل تبدیل منتول به منتیل کلرید، سپس تهیه معرف Grignard مربوطه، واکنش با یخ خشک، و تبدیل اسید به دست آمده به کلرید اسید و سپس به N-اتیل آمید است.
2-ایزوپروپیل-N،2،3-تری متیل بوتانامید (کولر 3، WS-23)، این ترکیب در فهرست EFFA مواد طعمدهنده غذا مجاز به استفاده در اروپا و FEMA آن است. شماره 3804 است. 2-ایزوپروپیل نام N,2,3-تری متیل بوتانامید تا حدودی گیج کننده است. به وضوح N-methyl-2-ایزوپروپیل-2،3-dimethylpropionamide نامگذاری شده است. این ترکیب با نام تجاری WS{14}} توسط برخی شرکتها و Cooler 3 توسط IFF فروخته میشود. این ترکیب نیز مانند WS{16}} یکی از عوامل خنک کننده است که توسط Wilkinson Sword توسعه یافته است. در حال حاضر، عامل خنک کننده عمدتاً در طعم دهنده های مواد غذایی مانند آدامس، دارو و خوشبو کننده های نفس استفاده می شود. این ترکیب یک احساس خنکی خالص بدون تلخی، سوزش یا تحریک ایجاد می کند. قیمت این ماده خنک کننده اخیراً به حدود 70 دلار در کیلوگرم کاهش یافته است.
روش های مختلفی برای سنتز WS-23 وجود دارد، اما کلید آن در سنتز دی ایزوپروپیل پروپیل نیتریل است. پروپیلونیتریل ابتدا با ایزوپروپیل برومید آلکیله می شود تا دی ایزوپروپیل پروپیل نیتریل به دست آید که سپس هیدرولیز می شود تا کربوکسیلیک اسید بدست آید و سپس به آمید جایگزین شده با متیل تبدیل می شود.
2-پیرولیدون-5-منتیل استر کربوکسیلیک اسید (Questice)، که یک عامل خنک کننده است که با نام تجاری Questice توسط Quest International فروخته می شود. مشتقات پرولین l-form و d-form ثبت شده اند، اما آنچه در واقع فروخته می شود مخلوطی از پرولین ال-فرم و فرم d است که هر دو اپیمر هستند. رابطه بدن تا کنون این محصول به مصرف روزانه محدود شده است، اما از آنجایی که این ترکیب از مشتقات آمیدی منتول است، پوست و مخاط دهان به آن حساس بوده و احتمالاً در طعمهای غذایی از آن استفاده میشود.
سایر عوامل خنک کننده
علاوه بر خنک کننده های ذکر شده در بالا، خنک کننده های دیگری نیز وجود دارد.
گزارش شده است که AG-3-5 (ایسیلین)، مشتقی از اکتوئین-2-وان، احساس خنکی ایجاد میکند. در اوایل سال 1972، گزارش شد که وقتی دوز کم (<1mg/kg) was injected into the peritoneum of mammals such as mice, the animals would tremble with cold. When the human body is accidentally exposed to the compound, it produces a cooling sensation that lasts about 15 minutes. After 5 to 10 mg of this compound is dissolved in orange juice and taken, a cooling sensation is produced in the mouth, throat, chest cavity and below. A cooling sensation on the inner surface of the cheeks, arms, and legs has also been reported. The compound has been tested to have very low toxicity, with an LD50 of about 1500 mg/kg, but it is suspected to have mutagenic effects. So far there are no reports on the application of this compound. However, this compound has a strong cooling sensation and has great potential application value.
متیل-2-(1-پیرولیدینیل)-2-سیکلوپنتن-1-ون (3-MPC)، 5-متیل-2-({{7 }}پیرولیدینیل)-2-سیکلوپنتن-1 -کتون ({10}}MPC) و 2،{12}}دی متیل{13}}(1-پیرولیدینیل){15} }(2H)-furanone (DMPF)، این سه ترکیب به طور طبیعی در مالت وجود دارند و از Hofmann تشکیل شده اند و همکارانش گزارش دادند که می تواند احساس خنکی در دهان و سطوح پوست ایجاد کند. این ترکیبات اولین بار در واکنش میلارد گلوکز و ال-پرولین کشف شدند. ساختار آنها متعاقباً از طریق جداسازی و سنتز شیمیایی تأیید شد و آنها با تجزیه و تحلیل حسی برای ایجاد یک احساس خنک کننده ارزیابی شدند.
آستانه این ترکیبات 5 تا 100 برابر بیشتر از منتول است، اما وقتی 50 برابر بیشتر از آستانه مزه می شود، احساس خنک شدن آنی است، بسیار قوی تر از منتول است و به طور قابل توجهی بیشتر طول می کشد. اگرچه این سه ترکیب همگی دارای بو هستند، آستانه آنها بالاتر از منتول است، بنابراین نسبت آستانه خنک کننده / آستانه عطر کمتر است. بنابراین در محصولاتی که نیاز به طعم نعناع ندارند، این ترکیبات بهتر از منتول هستند. انتخاب عامل خنک کننده مشخص نیست که آیا چنین ترکیباتی را می توان در مقیاس صنعتی تولید کرد، اما ممکن است به عوامل خنک کننده طبیعی بسیار خوبی برای صنعت تبدیل شوند.
4-متیل-3-(پیرولیدینیل)-2(5H)-فورانون (4MPF)، که به طور طبیعی در مالت نیز یافت میشود، فعالتر است و گزارش شده است که احساس خنکی در دهان دارد. 35 برابر قوی تر از منتول که حدود 500 برابر روی پوست قوی تر است و مدت زمان احساس خنکی آن دو برابر منتول است.
مانیتول و سوربیتول، این دو ترکیب دارای پدیده گرماگیر در بزاق هستند و بنابراین احساس خنکی ایجاد می کنند. بهعنوان شیرینکنندههای غیر مغذی و عوامل ضد تشکیل، به طور گسترده در طعمهای غذایی مانند آدامس و آدامس استفاده میشوند. .
متیل سالیسیلات، شماره FEMA 2745، دارای رایحه ای معمولی سبز زمستانی است و می تواند احساس خنکی شیرینی را در برخی طعم های غذایی ایجاد کند.
خنک کننده را از کجا بخریم؟
تامین کنندگان و تولید کنندگان خنک کننده - GREEN SPRING®عوامل خنک کننده
Xi'an Green Spring Technology Co., Ltd. تولید کننده و تامین کننده پیشرو عامل خنک کننده در چین است. محصولات عامل خنک کننده عبارتند از ws-23، ws-3، ws-5، ws-12، ws-27، منتیل استات، منتیل لاکتات و غیره. محصولات ما مطابقت دارند با استانداردهای مقررات (EC) شماره 396/2005 و مقررات آلاینده شماره 2023/915، و توسط BRC، IFS، Halal، Kosher و ISO9001 تایید شده است.
بهار سبز®دارای بیش از 23 سال روابط شریک، تخصص صنعت، نوآوری و خدماتی است که همه در GREEN SPRING®هر روز برای مشتریان ما به ارمغان می آورد. برای دریافت راه حل های غذایی و دارویی با ما تماس بگیرید:
آدرس ما
طبقه 14 سوئیت B، HuiXin IBC، شماره 1 جاده Zhang Ba 1، منطقه توسعه فناوری پیشرفته، شیان. چین.
واتساپ
پست الکترونیک



